Eksperyment Dydaktyczny

 

W latach 1989 – 2004 Szkoła Podstawowa Nr 4 w Zamościu, jako jedna spośród dziewięciu w województwie lubelskim, brała udział w Eksperymencie Dydaktycznym poświęconym weryfikacji koncepcji integralnego nauczania w klasach 0 -3. 

Eksperyment prowadzony był za zgodą Ministerstwa Edukacji Narodowej pod naukową opieką pracowników Zakładu Dydaktyki UMCS w Lublinie na czele z prof. Marią Cackowską. Eksperymentem objęte były dwa oddziały klas młodszych, prowadzonych przez  nauczycieli: mgr Krystyna Sarecka, mgr Jolanta Wilawer, mgr Elżbieta Seńko.

Lubelska koncepcja integracji przewidywała objęcie obowiązkiem szkolnym dzieci sześcioletnich, rozluźnienie systemu klasowo lekcyjnego, z uwzględnieniem przechodzenia od zajęć w pełni zintegrowanych w klasach 0 – 1 do modelu zajęć systematyczno – przedmiotowego w klasie drugiej i trzeciej.  Uwzględniono następujące płaszczyzny integracji: treściową, nauczania i wychowania,  metodyczną. Według M. Cackowskiej treści nauczania podzielone były na tygodniowe ośrodki tematyczne, a następnie na jednostki dzienne, które zawierały realizację celów ogólnych i operacyjnych.

Zajęcia zintegrowane odbywały się według autorskich konspektów ośrodków tematycznych opracowywanych przez w/w nauczycieli w oparciu o wytyczne pracowników naukowych Zakładu Dydaktyki UMCS.

W trakcie trwania tej innowacji pedagogicznej nauczyciele regularnie uczestniczyli w seminariach naukowych w Instytucie Pedagogiki UMCS, podczas których analizowano wdrażany program, tematyczne ośrodki pracy, dzielono się wiedzą i doświadczeniem z nauczycielami z innych placówek oświatowych objętych eksperymentem, planowano przebieg badań kontrolnych oraz przygotowywano materiały do publikacji metodycznych.

Praca tym systemem dała możliwość pobudzania, aktywizowania i rozwijania działalności poznawczej uczniów w procesie nauczania – uczenia się oraz rozwijania  twórczych postaw, skłaniała do podejmowania działań kreatywnych, wdrażała dzieci do współżycia i współdziałania w zespołach rówieśniczych czy podejmowania działań na rzecz innych ludzi. W codziennej pracy z uczniami kładziono nacisk na wielozmysłowe poznawanie świata poprze uczestnictwo w wielu atrakcyjnych formach pozalekcyjnych.

Prekursorski program dydaktyczny, uznany jako nowatorstwo pedagogiczne, przyczynił się do modernizacji systemu nauki początkowej, przygotowując grunt dla późniejszej reformy oświatowej.